ایده‌های بازاریابی با کد QR: کد را کجا بگذاریم تا اسکن شود؟

چرا کدهای QR جواب می‌دهند و چرا بسیاری از آن‌ها نادیده گرفته می‌شوند

بیشتر گوشی‌های جدید کد QR را مستقیم با دوربین می‌خوانند و مردم در بسیاری از کشورها هر روز روی میز رستوران‌ها، بسته‌های پستی، بلیت‌ها و صندوق‌های پرداخت با کد روبه‌رو می‌شوند. اسکن کردن دیگر مانع نیست؛ مانع اصلی توجه است. کد یک درخواست کوچک است: بایست، گوشی‌ات را دربیاور، آن را به سمت کد بگیر و مطمئن باش آنچه باز می‌شود ارزشش را دارد.

مردم وقتی به این درخواست پاسخ می‌دهند که سه شرط برقرار باشد. لحظه‌ای فرصت داشته باشند، مثل انتظار برای غذا، ایستادن در صف یا باز کردن بسته‌ای که تازه رسیده. ببینند چه چیزی نصیبشان می‌شود، مثل منوی کامل، دکمهٔ سفارش دوباره یا یک تخفیف. و صفحه‌ای که باز می‌شود بی‌درنگ روی گوشی کار کند. اگر هر یک از این‌ها نباشد، کد به یک تزیین ساده تبدیل می‌شود.

پس پرسش مفید این نیست که آیا از کد QR استفاده کنیم یا نه، بلکه این است که مشتریان شما کجا با گوشی در دست مکث می‌کنند و در همان لحظه چه چیزی می‌توانید به آن‌ها پیشنهاد دهید.

پیش از چاپ هر چیزی، مقصد هر کد را مشخص کنید

کدی که روی هزار کیسه یا ویترین مغازه چاپ شده به‌سختی تغییر می‌کند، پس اول مقصد را مشخص کنید. بهترین مقصد برای بیشتر کسب‌وکارهای کوچک یک صفحهٔ موبایلی است که موارد اصلی را در خود دارد: منو یا محصولات، WhatsApp، موقعیت مکانی، ساعات کاری و حساب‌های شبکه‌های اجتماعی. این صفحه تقریباً به هر پرسشی که اسکن‌کننده داشته باشد پاسخ می‌دهد و می‌توانید بدون چاپ دوباره به‌روزش کنید.

گاهی مقصدی دقیق‌تر بهتر است. کدی روی کارت داخل جعبهٔ محصول می‌تواند همان محصول را برای سفارش دوبارهٔ آسان باز کند، کدی روی پیشخوان داروخانه می‌تواند گفت‌وگو با داروساز را باز کند و کدی روی کارت شناسایی همایش می‌تواند نمونه‌کارها را نشان دهد. صفحه باید دقیقاً همان فکری را ادامه دهد که مادهٔ چاپی آغاز کرده است.

هر چه انتخاب می‌کنید، خودِ نشانی را ثابت نگه دارید. اگر پس از چاپ آن را تغییر دهید، ممکن است همهٔ کدهای در گردش از کار بیفتند. اگر از صفحهٔ linkom استفاده می‌کنید، کد QR صفحه‌تان در داشبورد زیر پیش‌نمایش گوشی است و دکمهٔ دانلود PNG دارد، و هر محصول فروشگاه هم در منوی خودش کد QR جداگانه دارد؛ راهنمای شروع کار جای آن‌ها را نشان می‌دهد. پیش از فرستادن هر چیزی به چاپخانه، نشانی نهایی صفحه‌تان را انتخاب کنید: linkom پس از تغییر نشانی، نشانی قدیمی را فقط 14 روز به نشانی جدید هدایت می‌کند.

کدهای QR را در دنیای واقعی کجا بگذاریم

بهترین جاها دو ویژگی مشترک دارند: مردم لحظه‌ای آنجا می‌مانند و کد مشکلی را حل می‌کند که همان لحظه دارند. این‌ها جاهایی است که در کسب‌وکارها و کشورهای بسیار متفاوت جواب می‌دهد.

با یکی دو مورد از این‌ها شروع کنید. چند کد خوب طراحی‌شده در جای درست بهتر از کدی روی هر سطحی است که در اختیار دارید.

• میزها و منوها: یک کافه در استانبول یا یک رستوران نودل در کوالالامپور می‌تواند به مهمانان امکان دهد منوی کامل را باز کنند، عکس‌ها و مواد حساسیت‌زا را ببینند یا در حین انتظار صفحه را دنبال کنند.
• بسته‌بندی و کارت‌های داخل مرسوله: یک برند آنلاین مراقبت از پوست در لاگوس یا یک شمع‌ساز در ملبورن می‌تواند داخل هر جعبه کدی برای سفارش دوباره و طرز استفاده بگذارد، درست در لحظه‌ای که مشتری از همیشه خوشحال‌تر است.
• ویترین و در مغازه: یک بوتیک در لیسبون می‌تواند کدی نشان دهد که بعد از ساعت تعطیلی هم کار می‌کند و کاتالوگ، ساعات کاری و دکمهٔ WhatsApp را باز می‌کند.
• رسید و کیسهٔ خرید: یک نانوایی در ریاض یا یک کتاب‌فروشی در تورنتو می‌تواند هر خرید را به یک دنبال کردن، یک نظر یا عضویت در باشگاه مشتریان تبدیل کند.
• پیشخوان و سالن انتظار: کلینیک‌ها، سالن‌های زیبایی و تعمیرگاه‌ها می‌توانند نوبت‌گیری، فهرست قیمت‌ها و WhatsApp را به کسانی ارائه دهند که از قبل نشسته‌اند و منتظرند.
• تراکت، پوستر و تابلوهای رویداد: باشگاهی که در مکزیکوسیتی افتتاح می‌شود یا کنسرتی در سئول می‌تواند مستقیم به برنامهٔ زمانی، پیشنهاد جلسهٔ آزمایشی یا بلیت لینک دهد.
• کارت ویزیت و کارت نام: یک طراح آزادکار یا مشاور املاک می‌تواند با یک اسکن نمونه‌کارها، فایل‌ها و دکمهٔ ذخیرهٔ مخاطب را باز کند.

به مردم دلیلی برای اسکن بدهید

کدِ تنها چیزی نمی‌گوید. چند کلمهٔ کنار آن است که تعیین می‌کند کسی اسکنش کند یا نه. با زبانی ساده بنویسید پس از اسکن چه اتفاقی می‌افتد، انگار آن را از پشت پیشخوان به مشتری می‌گویید. «اسکن کنید و منوی کامل را با عکس ببینید» بهتر از «اسکنم کن» جواب می‌دهد، چون ابهامِ اینکه چه چیزی باز می‌شود را از بین می‌برد.

قوی‌ترین دلیل‌ها یا در وقت صرفه‌جویی می‌کنند یا چیزی می‌دهند. صرفه‌جویی در وقت یعنی سفارش بدون منتظر ماندن برای گارسون، نوبت گرفتن بدون تماس تلفنی یا پیدا کردن نزدیک‌ترین شعبه همراه با مسیریابی. چیزی دادن یعنی تخفیف خوش‌آمدگویی، نمونهٔ رایگان همراه سفارش بعدی، یک دستور پخت، راهنمای نگهداری یا شانس برنده شدن. پیشنهادی انتخاب کنید که بتوانید هر بار به آن عمل کنید و اگر شرطی دارد، روشن بگویید.

متن را با مکان هماهنگ کنید: «نوبت بعدی‌تان را در 20 ثانیه بگیرید» در سالن انتظار، «با دو لمس دوباره سفارش دهید» روی کارت داخل مرسوله، «تعطیلیم، ولی هنوز می‌توانید سفارش دهید» روی ویترین در شب.

نکته: نسخهٔ کوتاه نشانی وب‌تان را هم زیر کد بنویسید. بعضی‌ها ترجیح می‌دهند آن را تایپ کنند و این کار به همه اطمینان می‌دهد که کد به کجا می‌رود.

کدهایی طراحی و چاپ کنید که واقعاً اسکن شوند

بیشتر خطاهای اسکن مشکل چاپ‌اند. کدها به کنتراست قوی نیاز دارند که در عمل یعنی کد تیره روی زمینهٔ روشن. کدهای روشن روی زمینهٔ تیره، رنگ‌های کم‌رنگ برند و عکس‌های شلوغ پشت کد همگی دردسر درست می‌کنند، به‌ویژه در فضاهای کم‌نور.

دور کد حاشیه‌ای روشن از فضای خالی بگذارید و آن را کش ندهید، برش نزنید یا دور بطری منحنی نپیچید که نیمی از آن از دید پنهان شود. اندازه به فاصله بستگی دارد: کد روی میز می‌تواند کوچک باشد، اما کد روی پوستری در آن سوی سالن یا روی ویترینی که از پیاده‌رو دیده می‌شود باید بسیار بزرگ‌تر باشد. روکش براق ممکن است نور را بازتاب دهد، پس آن را زیر نور واقعی بررسی کنید. پیش از چاپ کل سفارش، یک نمونهٔ آزمایشی را امتحان کنید.

1. 1کد را به‌صورت تصویر با وضوح بالا دانلود کنید و بدون به هم زدن تناسب ابعادش در طرح قرار دهید.
2. 2یک نمونهٔ آزمایشی روی همان جنس واقعی و در همان اندازهٔ واقعی چاپ کنید.
3. 3آن را دست‌کم با دو گوشی متفاوت، از جمله یک گوشی قدیمی، از فاصله‌ای اسکن کنید که مردم واقعاً می‌ایستند.
4. 4در نور واقعی آزمایش کنید: داخل رستوران در شب، روی ویترین زیر آفتاب مستقیم، روی پیشخوان زیر چراغ.
5. 5مطمئن شوید صفحه‌ای که باز می‌شود همان صفحهٔ درست است، با اینترنت همراه سریع بارگذاری می‌شود و چیزی را که وعده داده‌اید در بالای صفحه نشان می‌دهد.

صفحهٔ پشت کد را ارزشمند کنید

اسکن فقط نیمهٔ اول کار است. صفحه‌ای که باز می‌شود باید بی‌درنگ به وعدهٔ چاپ‌شده کنار کد عمل کند. اگر تابلو می‌گوید «منوی کامل»، منو باید اولین چیز صفحه باشد، نه پنجمین لینک زیر یک پیام خوش‌آمد طولانی. اگر می‌گوید «10% تخفیف برای اولین سفارش»، پیشنهاد و طرز استفاده از آن باید بدون جست‌وجو دیده شود.

به یاد داشته باشید چه کسی اسکن می‌کند: کسی ایستاده یا نشسته، با اینترنت همراه و اغلب با یک دست مشغول. دکمه‌های بزرگ، متن کوتاه، بارگذاری سریع و قرار گرفتن کار اصلی در بالای صفحه اینجا از همه مهم‌تر است. در مناطق گردشگری یا شهرهای چندفرهنگی، صفحه‌ای به زبان خود بازدیدکننده تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند.

صفحهٔ لینک در بیو برای این کار بسیار مناسب است، چون همین صفحه از قبل به مخاطبان Instagram، TikTok و WhatsApp شما خدمت می‌کند و با یک به‌روزرسانی همهٔ کدهای چاپ‌شده به‌روز می‌مانند. در linkom، تنظیم ترتیب بخش‌ها و یک پنجرهٔ بازشوی پیشنهاد اختیاری به شما امکان می‌دهد آنچه کدهایتان وعده می‌دهند را درست در بالای صفحه بگذارید. از هر ابزاری که استفاده می‌کنید، ماهی یک بار کد خودتان را مثل یک مشتری باز کنید و مطمئن شوید همه چیز هنوز کار می‌کند.

بسنجید کدام محل‌ها مشتری می‌آورند

بدون سنجش، همهٔ کدها به یک اندازه مفید به نظر می‌رسند. آمار پایه نشان می‌دهد اصلاً اسکنی انجام می‌شود یا نه. بهتر از آن این است که به هر محل لینک قابل ردیابی خودش را بدهید تا کدهای منو، کارت‌های داخل مرسوله و تابلوی ویترین جداگانه شمرده شوند. آن‌وقت می‌بینید کدام بازدید می‌آورد، کدام گفت‌وگوی WhatsApp یا سفارش می‌آورد و کدام هیچ چیز نمی‌آورد.

در linkom، آمار بازدید کد QR را به‌عنوان یکی از منابع ورود بازدیدکنندگان نشان می‌دهد. از پلن Starter به بعد می‌توانید لینک‌های ردیابی هم بسازید، مثلاً linkom.app/yourname?src=table-menu یا linkom.app/yourname?src=parcel-insert، و هر کدام را با هر سازندهٔ کد QR به کد جداگانه‌ای تبدیل کنید تا هر محل با نام خودش نمایش داده شود؛ راهنمای آمار مراحل را توضیح می‌دهد و صفحهٔ قیمت‌ها امکانات هر پلن را فهرست می‌کند.

در ماه اول هر هفته و پس از آن هر ماه آمار را مرور کنید. کدهایی را که کم اسکن می‌شوند جابه‌جا کنید یا از نو طراحی کنید و روی محل‌هایی سرمایه‌گذاری کنید که به اقدام واقعی می‌انجامند، نه فقط بازدید.

اشتباه‌های رایجی که باید از آن‌ها دوری کرد

بیشتر مشکلات کد QR در صنایع مختلف تکرار می‌شوند و رفع همهٔ آن‌ها پیش از چاپ بسیار کم‌هزینه‌تر از رفعشان پس از یک چاپ پرتیراژ است.

• لینک دادن به وب‌سایتی دسکتاپی که استفاده از آن روی گوشی دشوار است.
• چاپ کد بدون هیچ توضیحی دربارهٔ اینکه چه چیزی را باز می‌کند.
• تغییر نشانی صفحه پس از چاپ کدها.
• گذاشتن کد در جاهایی که مردم نمی‌توانند با خیال راحت بایستند، مثل وسایل نقلیهٔ در حال حرکت سریع یا بیلبوردهای بلند.
• استفاده از یک کد برای همه جا و هرگز نفهمیدن اینکه کدام محل جواب می‌دهد.
• اعلام تخفیفی روی تابلو که کارکنان یا صفحه از آن خبر ندارند.